Simptomi

1heartburn

Želudac je razlog zašto čovek olako sebe ne smatra bogom.“
Friedrich Wilhelm Nietzsche (1844 – 1900)

Dobro poznavanje i razumevanje osnovnih manifestacija odnosno simptoma oboljenja gornjeg dela digestivnog trakta predstavlja neophodan preduslov za postavljanje tačne dijagnoze i donošenje adekvatne odluke o odgovarajućem načinu lečenja. Simptomi gornjeg dela digestivnog trakta nastaju ili usled poremećaja njegove funkcije ili prisustva patoloških promena koje remete normalan tok hrane odnosno proces varenja. Vrlo često su oni slični simptomima oboljenja drugih bliskih organa (srca, pluća, debelog creva, jetre ili pankreasa) zbog čega je nophodno detaljnom anamnezom i adekvatnim dijagnostičkim pregledima utvrditi pravi uzrok tegoba i isključiti određena hitna stanja.

Organske prepreke ili funkcionalni poremećaji na nivou jednjaka i početnog dela želuca (npr. ahalazije ili peptične stenoze) mogu uzrokovati tegobe u vidu otežanog gutanja hrane, dok promene na izvodnom delu želuca dovode do mučnine, povraćanja i nadutosti trbuha. Prisustvo određenih stanja koja omogućavaju vraćanje želudačnog sadržaja u jednjak (gastroezofagealna refluksna bolest, hernije hjiatusa jednjaka) najčešće dovode do tegoba u vidu regurgitacije i gorušice koja se manifestuje osećajem “pečenja”, “žarenja” ili “paljenjaiza grudne kosti. Pojedina oboljenja koja su praćena jakim kontrakcijama mišića jednjaka mogu uzrokovati bolove u grudima veoma slične bolovima nastalih usled poremećaja rada ili ishemije srca. Takodje, bolesti gornjeg dela digestivnog trakta često su praćene prisustvom bolova u gornjem središnjem delu trbuha ili ispod desnog rebarnog i “lošim varenjem hrane”, odnosno dispesijom, kao u slučajevima gastritisa ili peptične ulkusne bolesti.

Iz svega prethodno navedenog jasno je da simptomatologija gornjeg dela digestivnog trakta obuhvata širok spaktar, često vrlo nespecifičnih simptoma. Ozbiljan pristup i pravilno interpretiranje ovih simptoma, praćen sprovodjenjem adekvatnih dijagnostičkih procedura značajno smanjuje mogućnost dijagnostičke greške i sprečava mogućnost nastanka težih oboljenja.